Renners in de grote oorlog wiki
Advertisement



5 oktober 1918 -|- Roland Garros[]

Als krijgsgevangene

Monument en graf in Vouziers

Biografie[]

Eugène Adrien Roland Georges Garros werd op 6 oktober 1888 geboren te Saint-Denis de la Réunion als zoon van Antoine Georges Garros en Marie Emma Clara Faure. De Franse familie was al generaties lang op het eiland Réunion gevestigd. Op zijn twaalfde ging hij naar Parijs voor zijn secundaire studies en hij zou in Parijs blijven. Tijdens zijn studies werd Roald Garros in 1906 Frans kampioen in het wielrennen als scholier en student onder het pseudoniem Danlor, een anagram van zijn voornaam. Hij was veelzijdig sportief en beoefende tijdens zijn verdere studies aan de École des Hautes Études Commerciales te Parijs ook atletiek en rugby in de trui van Stade Français.

Na zijn studies begon hij een auto- en fietsenhandel. Met het geld dat hij daarmee verdiende, kon hij in 1910 zijn eerste vliegtuig kopen. Kort daarna werd hij opgenomen in de Moisant International Aviators, een vliegend circus, waarmee hij airshows deed in Cuba, Mexico en de Verenigde Staten. Hij kreeg de bijnaam cloud kisser (“wolkenkusser”). Terug in Frankrijk bleef hij aan airshows en wedstrijden deelnemen. In 1911 vestigde hij het wereldhoogterecord met een vliegtuig (3950 m) en vloog hij als eerste boven de baai van Rio de Janeiro.

Vanaf 1912 was hij testpiloot van de vliegtuigconstructeur Morane-Saulnier. Eind dat jaar vloog hij in drie etappen van Tunis naar Rome. Daarmee was hij de eerste die van Afrika naar Europa vloog en de eerste die boven de Vesuvius vloog.

Zijn grootste prestatie kwam toen hij op 23 september 1913 als eerste non-stop de Middellandse Zee overstak. Garros vertrok van Fréjus in Frankrijk en landde in Bizerte aan de Tunesische kust. Hij vloog in een Morane-Saulnier met een 60 pk-motor over Corsica en Sardinie naar Tunesië in 7 uur 53 . Bij de landing had hij nog slechts vijf liter brandstof over.

Bij het begin van de Eerste Wereldoorlog meldde Roland Garros zich als vrijwilliger en hij werd meteen militair piloot. Eind 1914 ontwikkelde hij met zijn vriend en vroegere werkgever Raymond Saulnier een systeem om met een machinegeweer door een draaiende propeller te schieten. Saulnier had aanvankelijk geprobeerd om gesynchroniseerd te schieten, maar toen dat niet lukte, werd de propeller voorzien van driehoekige metalen plaatjes die de kogels afketsten. Daardoor werd het mogelijk een machinegeweer te plaatsen op de vliegas van het vliegtuig, achter de schroef en vlak voor de piloot, zodat deze tegelijk kon vliegen en schieten. Dit systeem werd gemonteerd op een Morane-Saulnier type L “Parasol”, dat daarmee het eerste echte gevechtsvliegtuig werd.

Begin april 1915 begon Garros hiermee te vliegen. In amper twee weken tijd wist hij drie Duitse vliegtuigen neer te halen. Op 18 april 1915, tijdens een aanval op het spoorwegstation van Lendelede dropte hij twee kleine granaten en werd zelf beschoten. Daarop moest hij een noodlanding maken op Hoog Wallegem in Hulste (nu deelgemeente van Harelbeke). Daar maakten Duitse strijdkrachten hem krijgsgevangen en confisqueerden ook zijn vliegtuig, dat hij na de landing nog geprobeerd had in brand te steken.

Geïnspireerd door Garros’ toestel maakte de (toen in Duitsland werkende) Nederlandse vliegtuigbouwer Anthony Fokker een soortgelijk, maar sterk verbeterd systeem van een machinegeweer die door een draaiende propeller schoot. De Duitse luchtmacht wist daarmee enige tijd het luchtruim te beheersen. Garros verbleef als krijgsgevangene op verschillende plaatsen in Duitsland, waar hij meerdere malen probeerde te ontsnappen. Begin 1918 ontsnapte hij uit een kamp in Maagdenburg en wist hij via Nederland naar Frankrijk terug te keren.

Hoewel tijdens zijn gevangenschap zijn gezondheid achteruit was gegaan – hij was bijziend geworden – kon hij na een herstelperiode toch opnieuw aan de slag als gevechtspiloot. Op 2 oktober 1918 haalde hij zijn vierde vliegtuig neer. Drie dagen later, op 5 oktober 1918, de dag voor zijn dertigste verjaardag, kwam hij om in een luchtgevecht bij Saint-Morel in de Franse Ardennen. Hij werd in het naburige Vouziers begraven.

Toen in 1927 een groot tennisstadion in Parijs werd aangelegd, eiste de toenmalige voorzitter van de prestigieuze Parijse omnisportvereniging Stade Français, Émile Lesieur, dat het complex naar zijn voormalige vriend en medestudent zou worden genoemd. Maar zelf deed Roland Garros, alhoewel hij ook lid geweest was van Stade Français, dus niet aan tennis, wel aan rugby en… wielrennen!

Uitslagen[]

1906[]

  • 00-00-1906: 1ste Nationaal kampioenschap, scholieren en studenten

Bronnen[]

Advertisement